ByÅ‚ utalentowanym artystÄ… oraz wÅ‚aÅ›cicielem ekskluzywnego jachtu. Wszyscy pamiÄ™tamy jego przepiÄ™kny Paryż w deszczu. Czy trafnie zostaÅ‚ okrzykniÄ™ty artystÄ… jednego przeboju? MyÅ›lÄ™, że nie. Jak sÅ‚usznie zauważyÅ‚ kustosz Musee d'Orsay, Gustave Caillebotte byÅ‚ niedocenianym geniuszem francuskiego impresjonizmu. Jemu wspóÅ‚czeÅ›ni nie tylko nie rozumieli buntowniczego kierunku, który byÅ‚ przez niego z pasjÄ… rozwijany; nie mieli oni również okazji jego dzieÅ‚ z bliska podziwiać. Rzecz w tym, że Gustave byÅ‚ czÅ‚owiekiem piekielnie bogatym, dlatego nie musiaÅ‚ swoich obrazów wystawiać na sprzedaż. 

UrodziÅ‚ siÄ™ w roku 1848, w zamożnej paryskiej rodzinie. Ojciec jego byÅ‚ wÅ‚aÅ›cicielem Å›wietnie prosperujÄ…cej firmy, dlatego rodzinÄ™ Caillebotte stać byÅ‚o na zamieszkanie w dzielnicy zamożnej burżuazji, w piÄ™knej rezydencji przy rue Miromensil. Gustave dziÄ™ki pietystycznej opiece rodziców byÅ‚ rewelacyjnie wyksztaÅ‚conym czÅ‚owiekiem. UczuÅ‚ siÄ™ w renomowanym liceum Luis-le-Grand, gdzie zdradzaÅ‚ wielkie upodobanie do przedmiotów humanistycznych: byÅ‚ znakomitym uczniem, wielokrotnie nagradzanym za dobre stopnie w nauce.

Po ukoÅ„czeniu liceum rozpoczÄ…Å‚ studia prawnicze na Uniwersytecie SorboÅ„skim, gdzie z Å‚atwoÅ›ciÄ… uzyskaÅ‚ licencjat. Jednak w czasie studiów, a także po ich ukoÅ„czeniu Gustave zaabsorbowany byÅ‚ przede wszystkim sztukÄ…. Każdego dnia szkicowaÅ‚ i malowaÅ‚, dlatego też ojciec wybudowaÅ‚ dla niego atelier, w którym syn rozwijaÅ‚ swoje ponadprzeciÄ™tne zdolnoÅ›ci.

W 1870 roku wybucha wojna francusko-pruska i Gustave zostaje zmobilizowany - jednak żoÅ‚nierzem pozostaje tylko przez rok. NastÄ™pnie wraz ze swym bratem opuszcza stolicÄ™ Francji i wyrusza w podróż do WÅ‚och, gdzie maluje pejzaże. PowracajÄ…c do Paryża ogarniÄ™ty jest myÅ›lÄ… o egzaminach wstÄ™pnych do Akademii Sztuk PiÄ™knych. Do sprawdzianu przygotowuje go znany i ceniony portrecista, czÅ‚onek Ecole des Beaux-Arts, Leon Bonnate. DziÄ™ki jego lekcjom w 1873 r. Gustave pomyÅ›lnie zdaje egzamin do Akademii.

Mimo, iż marzeniem mÅ‚odego artysty byÅ‚a nauka pod skrzydÅ‚ami akademików, zniechÄ™cony i znudzony ich rygorystycznÄ… sztukÄ…, przerywa nagle studia i postanawia tworzyć wedle jedynie sobie znanych reguÅ‚. Jego eksperymenty wiodÄ… go w kierunku obozu impresjonistów, którzy wtedy jeszcze nie zdoÅ‚ali siÄ™ przebić ze swoim artystycznym przesÅ‚aniem do gustu Paryżan, ani tym bardziej do Å›rodowisk akademickich, gdzie oficjalnie siÄ™ ich potÄ™pia.

DatÄ… przeÅ‚omowÄ… w życiu Gustava Caillebotte jest spotkanie z Edgarem Degas, który wprowadza go w krÄ™gi francuskich impresjonistów. Zawiera przyjaźń z Monetem, Pissaro i Renoirem. CzÄ™sto z nimi jada obiady, w czasie których prowadzÄ… wykwintne dyskusje o sztuce i kobietach. ChÄ™tnie nabywa ich obrazy, a także wspiera finansowo w kryzysowych momentach.

Natchniony Caillebotte bierze na siebie obowiÄ…zki kierownika artystycznego caÅ‚ej grupy rebeliantów: aranżuje liczne wystawy, zabiega o sponsorów, promuje impresjonizm na oficjalnych salonach. WÅ‚aÅ›nie dziÄ™ki talentowi organizacyjnemu zostanie powoÅ‚any na stanowisko radnego, jednak bÄ™dzie to oryginalna kadencja. Jak przystaÅ‚o na rebelizanta, Caillebotte dziaÅ‚a… pro publico bono. Z wÅ‚asnej kieszeni opÅ‚aca naprawÄ™ latarni, bruków oraz stroje strażaków.

W 1888 roku, zniechÄ™cony utarczkami wewnÄ…trz obozu impresjonistów, wycofuje siÄ™ z życia publicznego. Nabywa okazaÅ‚Ä… willÄ™ z ogrodem w miejscowoÅ›ci Petit Gennevilliers, gdzie poÅ›wiÄ™ca siÄ™ bez reszty swoim wielkim pasjom, sztuce, żeglowaniu i kobiecie. Tworzy tylko i wyÅ‚Ä…cznie dla konfratrów oraz zaprzyjaźnionych znawców malarstwa.  W 1894 niespodziewanie umiera na wylew krwi do mózgu.

Juwenilia Gustava Caillebotte to szereg wspaniaÅ‚ych obrazów, z których kilka pragnÄ™ paÅ„stwu przybliżyć. Warta uwagi jest Partia bezika, która posiada poetyckÄ… dramaturgiÄ™, Cykliniarze - studium zapracowanych ludzkich sylwetek oraz Paryż w deszczu, prawdziwe arcydzieÅ‚o, Eden i mekka smakoszów sztuki z caÅ‚ego Å›wiata. Caillebotte posiadaÅ‚ niepoÅ›lednie wyczucie perspektywy, co szczególnie widać na jego pÅ‚ótnach, w których tematem byÅ‚o wioÅ›larstwo. MyÅ›lÄ™, że jego prace byÅ‚y owocem dÅ‚ugich i namiÄ™tnych kontemplacji natury. ProszÄ™ zwrócić uwagÄ™, iż każdy jego obraz dopracowany jest w najmniejszym szczególe, a odwzorowanie rzeczywistoÅ›ci, w tym takich niuansów, jak odblasków sÅ‚oÅ„ca na falach rzeki, sÄ… godne najwyższej konsyderacji.