Ogród Wolności - wolność, liberalizm, libertarianizm

Start

Pan i pani i kolej

Culture - Odbicia

Written by Zbigniew Adamczyk

niedziela, 18 lipiec 2010

Pan siedział ponury jak gradowa chmura w ulubionym fotelu, bo pani jakieś trzy tygodnie temu oznajmiła:

- Kochanie, jedziemy na wczasy. Dobry pomysł? Prawda?

- Ummchuu – potwierdził z entuzjazmem pan. Już wiedział, że przez następne kilka dni będzie wysłuchiwał coraz atrakcyjniejszych pomysłów wyjazdowych, podziwiał kolejne kreacje, jakie pani będzie musiała sobie kupić, żeby nie wyglądać jak ostatnia łachudra. Co gorsza, i on będzie musiał z zachwytem szczerym i entuzjastycznie objawianym przymierzać nikomu, a szczególnie jemu niepotrzebne gadżety wczasowe – jakieś kąpielówki, tiszerty, podkoszulki, koszulki. Jednym słowem męka.

Ten etap był już za nim, teraz kolejny uroczy szczebel drabiny prowadzącej do szczęścia wakacyjnego wyjazdu – pakowanie. Pan siedział w fotelu, spoglądając na miotającą się po całym domu panią, która doskonale wiedziała, co chce zabrać, lecz po prostu raz za razem zmieniała zdanie. Ostatecznie tylko krowa zdania nie zmienia! Jego zadaniem będzie pozamykanie wszystkich waliz, neseserów i kuferków przy akompaniamencie pani, zadziwionej jego krańcową nieudolnością i nieprzydatnością. Kiedyś próbował segregować rzeczy, które ewidentnie do niczego się przydać na wczasach nie mogły, ale to były odległe czasy. Teraz posłusznie upychał, bo sens dyskutowania dawno już zniknął w małżeńskiej mgle dnia codziennego.

Wreszcie wsiedli do taksówki, bo pani postanowiła tym razem skorzystać z komunikacji kolejowej. Na próżno przekonywał, że szybciej i bezpieczniej będzie jechać własnym samochodem, samolotem, choćby dorożką. Nie i nie! Pani stwierdziła, że takimi banalnymi pojazdami jeździ byle kto, a ona nie jest byle kim, więc chce pierwszą klasą, ekspresem, z wygodami.

Wywlókł więc walizy, nesesery i kuferki z taksówki pod współczującym okiem taksówkarza, któremu za współczucie ofiarował spory napiwek. Taksiarz spojrzał jeszcze raz, podzielił się z nim napiwkiem, poklepał go miłosiernie po ramieniu i odwrócił się na pięcie, a pan zauważył, że łza zabłysła w jego oku.

Taszcząc walizy, nesesery i kuferki dostrzegł z satysfakcją, że pani zadygotała ze strachu i obrzydzenia na widok dworca kolejowego, także delikatny nosek pani zaczął się nerwowo wykrzywiać, bowiem zapachy czegoś nieokreślenie niesympatycznego, nieświeżego, zjełczałego, nieopisanie podrzędnego, atakowały wściekle jej wykwintny narząd powonienia. Jednak starała się nie pokazywać po sobie obrzydzenia, aby nie dać panu powodu do satysfakcji.

- O której odjazd? – spytała, jakby nie powtarzał dwadzieścia co najmniej razy dziennie, że o 9. 25. Jednak na wyświetlonym przy wejściu na peron rozkładzie jazdy migały inne cyferki: 9. 15 przy stacji docelowej.

- Znów coś pomyliłeś – syknęła pani z mściwą satysfakcją.

- Ależ, kochanie, sprawdzałem kilka razy, w internecie, a nawet dzwoniłem do informacji kolejowej.

- A która godzina? – pani nie raczyła spojrzeć na swój drogi zegarek, który dostała na niedawne urodziny.

- 9. 20– pan pospieszył z odpowiedzią.

- No widzisz, spóźniliśmy się. Mówiłam, żeby wyjść wcześniej – jakby to nie ona zwlekała do ostatniej minuty i wciąż jeszcze poprawiała makijaż, gdy już od kilku minut taksówka czekała na podjeździe.

- Ależ, kochanie – uspokajał pan – jeśli wciąż jeszcze informacja umieszczona jest na tablicy, to znaczy, że pociąg nie odjechał.

- Jak to nie odjechał, jeśli jest pięć minut po odjeździe? – nie rozumiała pani, przyzwyczajona, że spóźniać może się tylko ona.

Z głośników rozległ się niewyraźny, lekko nosowy głos, informujący, że nastąpiła pomyłka i pociąg relacji stąd do tamtąd zgodnie z rozkładem jazdy wyruszy o 9. 25. Głos winę zrzucił na komputer, który sam nie poprawił zmiany w letnim rozkładzie jazdy.

- Hmmm – pani uznała, że pan jednak nie popełnił błędu, obrzucając go przy tym nieufnym spojrzeniem.

Pozwoliła, żeby pan wrócił po resztę bagaży, podczas gdy sama z westchnieniem zmęczenia usiadła na ławeczce, którą wcześniej pan starannie wytarł, bo zdecydowanie nie lśniła czystością.

Z głośnika popłynęła potoczyście kolejna informacja – pociąg relacji stąd do tamtąd, który miał wyruszyć o 9. 25 ma opóźnienie dziesięciominutowe, które może się zmniejszyć lub zwiększyć. Pan przytachał wszystkie walizy, nesesery i kuferki, ale nawet nie próbował usiąść, bo pani spojrzała surowym wzrokiem i zapytała – słyszałeś?

- Zalewie dziesięć minut, drobiazg – bagatelizował pan.

W tym samum momencie głośnik sprostował – opóźnienie pociągu relacji stąd do tamtąd zwiększyło się do pięćdziesięciu minut. I standardowa formułka: opóźnienie może się zmniejszyć lub zwiększyć.

Wzrok pani zamglił się emocjonalnie, lecz nie były to emocje, które lubiła – jak to? – zdziwiła się. Przecież minutę temu zapowiedziała dziesięciominutowe opóźnienie.

- Upał, kochanie – wyjaśnił uprzejmie pan. Tory są metalowe, więc zgodnie z prawami fizyki, rozszerzają się.

- Ty mnie nie ucz fizyki – pani nie kryła oburzenia. W ciągu kilku minut się chyba nie rozszerzyły o sto kilometrów!

- Kochanie, najwyżej o trzydzieści, przecież średnia prędkość naszej kolei nie przekracza 30 km na godzinę.

- Nawet jeśli masz rację - i tak niemożliwe – upierała się pani. I zamilkła, bo z głośnika popłynęła kolejna informacja.

Opóźniony pociąg relacji stąd do tamtąd został wycofany z ruchu, ponieważ spółka (tu padła skomplikowana nazwa) nie dokonała wpłaty za korzystanie z torów.

Tym razem pani nic nie powiedziała, bo straciła oddech. Pan szybko zaczął ją wachlować gazetą, ale łzy płynęły ze ślicznych oczek obfitą strugą.

- Ja, ja, ja – spazmatycznie chwytała powietrze – ja już nie chcę koleją.

- Słusznie, idę oddać bilety – pan z wyraźną ulgą przyjął decyzję pani.

- Wiesz, kochanie – zwrócił się do pani po powrocie – że kasjerka odjęła mi dziesięć procent od ceny biletu?

- To chyba jasne – pani wrócił dobry humor – przecież musiała wcześniej wypisać bilet, wydrukować, podać. Za pracę należy się zapłata.

- Masz rację, kochanie. Poszedłbym jeszcze dalej – pan wpadł w ten sam ton – jeśli pociąg ma opóźnienie, pasażerowie, powinni dopłacić do biletu, bo obsługa pracuje dłużej, więc należy się jej dodatek za nadgodziny.

- Aby się pasażerowie zbytnio nie niecierpliwili oczekując na pociąg – pani przyszedł do głowy rewelacyjny pomysł – niech posprzątają dworzec. Nie będą złośliwie brudzić.

- I będzie pięknie – pan wynosił z entuzjazmem wszystkie walizy, nesesery i kuferki. A kolejarze zadowoleni.

- A zadowolony obywatel, to dobry obywatel – pani zakończyła podniosłym tonem.

- Nie pytaj, co może kolej zrobić dla ciebie, pytaj, co ty możesz zrobić dla kolei! – przebił amerykańskim frazesem pan i wezwał taksówkę. Pani zgodziła się bowiem pojechać na wczasy samochodem.

- Przecież mamy śliczne autko z klimatyzacją – westchnęła zrezygnowana.

Napisz komentarz

Nick:

E-mail:

Strona www:

Tytuł:

UBBCode:

Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj

Next >

[ Back ]

Freedom's Poetry

oratorium

There are no translations available

jesteśmy lepsi
jesteśmy wybrani
jesteśmy czyste
jesteśmy łaski pełne

Read more...

Catch-phrase

There are no translations available

Artysta musi być bezwzględnie szczery. To co czuje i jak czuje w pewnej chwili, w której w jego umyśle powstaje obraz – to musi on wypowiedzieć bez żadnych zastrzeżeń, żadnych zboczeń, z całą żywiołową bezwzględnością – cynicznie i naiwnie, jak mówił Nietzsche.

Stanisław Ignacy Witkiewicz

Good book

Wojny plemników

There are no translations available

Grupka młodych kobiet i mężczyzn zmierza nowiuteńkim Jeepem w kierunku samotnej plaży. Kiedy są już na miejscu, jeden z mężczyzn częstuje swoich przyjaciół i przyjaciółki marihuaną. W chwilę potem uprawiają zbiorowy seks. Jedna z naszych bohaterek kocha się z czterema mężczyznami, z każdym po kolei, nie używając żadnych zabezpieczeń. Po ostatniej inseminacji, w jej wnętrzu rozgrywa się zdumiewająca batalia... wojna plemników. Armie nasienia każdego z czterech partnerów toczą pomiędzy sobą wojnę na śmierć i życie. Zwycięska drużyna zapewni przetrwanie genom najlepszego...

Paintings

Edward Hopper

There are no translations available

Droga, samotny dom, drzewa, a w ich scenerii zadumane, pełne tajemniczości postacie – jakże to charakterystyczny motyw, który przewija się w jego twórczości. Hopper fascynuje pokazując codzienność jako stan wyjątkowy, zatrzymuje obraz jak w kadrze filmu i zmusza widza do zastanowienia się nad sensem owej sceny. W jej pozornej prostocie manifestuje się nadzwyczajna komplikacja ludzkich egzystencji...

"The Freedom's Garden' recommends

There are no translations available

I już. Po krzyku. Zapowiadano gigantyczne demonstracje i wznoszenie modłów do Najwyższego. Skończyło się grupie na fanatyków śpiewających religijne pieśni. Na koncert Madonny zjechało się towarzystwo z Polski i całego świata, dziesiątki tysięcy fanów, którzy za nic mieli świętoszkowate okrzyki polskiego zaścianka. Wedle obliczeń tygodnika Wprost, performance amerykańskiej gwiazdy był największym sukcesem komercyjnym tego rodzaju w bieżącym roku. Polacy wydali nań więcej pieniędzy, aniżeli na koncerty takich gigantów show-biznesu jak U2. Jest raczej pewne, że drugie tyle zapłacą za wejściówki do kina na nowy film Madonny, którego oryginalny tytuł „Filth and Wisdom” został figlarnie zamieniony, aby pobudzić bezbożną(a jakże!) wyobraźnię kinomanów.

"Odbicia" - Zbigniew Adamczyk

Pan i pani i kolej

There are no translations available

- Wiesz, kochanie – zwrócił się do pani po powrocie – że kasjerka odjęła mi dziesięć procent od ceny biletu?

- To chyba jasne – pani wrócił dobry humor – przecież musiała wcześniej wypisać bilet, wydrukować, podać. Za pracę należy się zapłata.

- Aby się pasażerowie zbytnio nie niecierpliwili oczekując na pociąg – pani przyszedł do głowy rewelacyjny pomysł – niech posprzątają dworzec. Nie będą złośliwie brudzić.

The Freedom's Garden Music

World News

Microsoft łamie prawa pracownicze w Chinach

There are no translations available

Według informacji opublikowanych w poniedziałek przez organizację monitorującą warunki pracy zagranicznych robotników zatrudnianych przez amerykańskie firmy, w dwóch chińskich fabrykach produkujących dla Microsoft dochodziło do naruszania praw pracowniczych. - Jestemy jak więźniowie... Nie mamy życia, tylko pracę - fragment wypowiedzi nastoletniego pracownika Microsoftu. Z raportu sporządzonego przez nowojorski National Labour Committee wynika, że nieprawidłowości dotyczyły długości czasu pracy...

Poland

Katastrofa prezydenckiego samolotu w Smoleńsku

There are no translations available

Jak informują media, na smoleńskim lotnisku rozbił się prezydencki samolot. W samolocie było 96 osób - 88 członków delegacji do Katynia i 8 osób załogi (pełna oficjalna lista poniżej). Wcześniej agencje rosyjskie informowały o 132 ofiarach. Wszyscy lecieli na obchody 70. rocznicy rozstrzelania polskich oficerów w Katyniu. edług rzecznika Ministerstwa Spraw Zagranicznych Piotra Paszkowskiego, samolot zahaczył o drzewa we mgle, spadł i stanął w płomieniach. Jak podaje Euronews, pilot Tupoleva 154, w którym leciał Kaczyński i jego świta, wielokrotnie próbował lądować w Smoleńsku, mimo że lotnisko nie było przygotowane do przyjmowania lądowań przy dużym zamgleniu. Pilot dostał polecenie wylądowania w Moskwie albo Mińsku, lecz odmówił zmiany kursu.

UWAGA!

Strona wyświetla się nieprawidłowo?

There are no translations available

Uwaga! Strona może się wyświetlać nieprawidłowo w przeglądarkach Internet Explorer 6, 7, 8. Zalecane są przeglądarki: Mozilla Firefox i Opera (w każdej wersji). Pliki instalacyjne można pobrać tutaj:

Mozilla Firefox (kliknij tutaj) - Firefox dzięki ponad 6000 dodatków umożliwia Ci dopasowanie go dokładnie do Twoich potrzeb.

Opera (kliknij tutaj) - Najszybsza przeglądarka na świecie Opera 10.53.

Latest links

Searching

Choose a language

Select

EnglishPolish

Statistics

Members: 694
News: 402
Web Links: 195
Visitors: 553654

Guests

3.22 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

"The Freedom's Garden' recommends

"Odbicia" - Zbigniew Adamczyk

The Freedom's Garden Music

World News

Poland

UWAGA!

Latest links

Searching

Choose a language

Statistics

Guests

Login

Popular

New

Archive

There are no translations available jesteśmy lepsi jesteśmy wybrani jesteśmy czyste jesteśmy łaski pełne
Read more...